اول اینکه مطلب وارش ( وبلاگ فوق العاده آسیه امینی ) رابخوانید و کمی از زهر تلخ آن مسرور و خندان شوید . از جنس همان خنده هایی که از گریه غم انگیزترند . و ثانیاٌ آقای میر دامادی عزیز تحول و تغییر علامت آدم بودن و آدم ماندن است و تردید نکن که من در آدمیت عده کمی تردید ندارم و یکی از آنها توئی و اگر از آن لحن استفاده کردم بیشتر مزاح مد نظرم بوده و به یاد آوردن خاطرات روزهای گذشته و اشتهار پیشینت نه اینکه باورم را گفته باشم . همان روزگار هم اگر در یاد داشته باشی من و تو در یک موضع بودیم حالا چه اسمش فقهی باشد یا عقلی ! و طبیعیست با آنچه که در وبلاگت مینویسی یا در اورکات و گزگ و ... از تو میبینم بسیار متعالی تر از دیروزی . اما در دفاع از خاتمی مطلبی خواهم نوشت ولی مختصر اینکه خاتمی بسیار مورد علاقه و محبت من است نه از باب ریاست جمهوریش که معیشت من هنوز تحت الشعاع همین 8 سال حکومتش مضیق است وهیچ عایدی مالی برای من نداشته است اما به یکی از رویاهای انسانی من جامه پوشانید که مفصل تر خواهم گفت و سوماٌ شعری در وبلاگی دیده ام که ذکرش را لطیف میدانم و البته تاکید میکنم که هیچ ربطی به مسائل بالا ندارد
هر کس بد ما به خلق گوید
ما سینه به غم نمی خراشیم
ما خوبی او به خلق گوئیم
تا هر دودروغ گفته باشیم
![\"Powered](\"http://buttons.blogger.com/bloggerbutton1.gif\")